viernes, 23 de abril de 2021

Te prexino, suenio y luz

Te prexino ocupada en fer a riseta.
Caper os días goyosos en a tuya risa nina
dezaga d'o cristal d'o tiempo que alongas
y prenso en os suenios alcanzaus,
en os mil caminos que te quedan por caminar.
Torno a creyer que o futuro chuga con o pasau,
que o presén se fa más gran si tu yes.

Te prexino ocupada en amar.
Recuerdas aquel maitín zercanamén lexano,
cuan cuasi tot yera por empezar?
Sé que no la has olbidar,
como no olbidar o mar
o truco d'esbruma que lo fa universo.
Te prexino, en fin, ocupada en vivir.

 

Foto: Jaime Perpinyà 

 

 

Licencia de Creative Commons

No hay comentarios:

Publicar un comentario

A Ángel Gracia, maestro amanecer

Sí, querido Ángel. Sé que te acuerdas de aquel día en que una inspectora dijo ante los invitados a aquel acto: "Cuando llegué a vuestro...