Mostrando entradas con la etiqueta Poesía n'aragonés. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Poesía n'aragonés. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de abril de 2021

Te prexino, suenio y luz

Te prexino ocupada en fer a riseta.
Caper os días goyosos en a tuya risa nina
dezaga d'o cristal d'o tiempo que alongas
y prenso en os suenios alcanzaus,
en os mil caminos que te quedan por caminar.
Torno a creyer que o futuro chuga con o pasau,
que o presén se fa más gran si tu yes.

Te prexino ocupada en amar.
Recuerdas aquel maitín zercanamén lexano,
cuan cuasi tot yera por empezar?
Sé que no la has olbidar,
como no olbidar o mar
o truco d'esbruma que lo fa universo.
Te prexino, en fin, ocupada en vivir.

 

Foto: Jaime Perpinyà 

 

 

Licencia de Creative Commons

martes, 9 de marzo de 2021

Poema: "Me charran las olas d'os tuyos uellos"

 

Me charran las olas d'os tuyos uellos
y me dicen que encara queda luz en a boca d'a tuya nueit.
Tiene suerte la vida per contar con a tuya presencia
y aconseguir que ixupliden las mías parolas
la mosica d'as mans que me faltan.
Sé que encara alientas lo mío poema,
lo mesmo que naixió quan cremés l'augua alzada,
la boira conquerida.
Sé que encara bebes las letras d'a calor que m'ampras,
lo que me quedo, lo que me acaricio en as alas
d'ixes anchels venius a mas.
Sé, sí, que ye profunda la tierra
que amas con os pasos que acabas cada día.
Sé lo mío poema
y pronunciaré lo tuyo nombre.

Licencia de Creative Commons

 

A Ángel Gracia, maestro amanecer

Sí, querido Ángel. Sé que te acuerdas de aquel día en que una inspectora dijo ante los invitados a aquel acto: "Cuando llegué a vuestro...